| تبليغات | X |
|
معبر
|
||
دهلاویه روزگاری یک روستای کوچک بود.اما اکنون نامی آشناست و یادآور مردی است که با شلیک اولین گلوله دشمن؛با این که یکی از مسئولین رده بالای مملکت و عضو کابینه بود اسلحه بر دست گرفت تا خون پاکش زمین دهلاویه را سیراب کند.
دهلاویه در شمال غربی سوسنگرد در کنار جاده بستان قرار دارد.پس از این که عراقی ها سابله را به تصرف درآوردند؛به سوی دهلاویه حرکت کردند.در روزهای ۲۲و ۲۳ آبان ۱۳۵۹؛جنگ با مقاومت دلیرانه پاسداران تبریزی ادامه می یابد.فرمانده تیپ دشمن از پشت بی سیم چنین می گوید:این چیزی نیست جز مقاومت تعداد اندکی رزمنده در مقابل تیپ مجهز عراق.
پس از سقوط دهلاویه؛چمران طرح بازپس گیری دهلاویه را به همراه جان برکفان ستاد جنگ های نامنظم عملی ساخت.فتح دهلاویه در نوع خود عملی جسورانه و خطرناک و غرور آفرین بود.نیروهای ستاد؛پلی بر روی رودخانه کرخه زدند و با عبور از کرخه دهلاویه را از چنگ دشمن آزاد ساختند.در این نبرد ایرج رستمی،فرمانده ستاد جنگ های نامنظم به شهادت می رسد و چمران؛سید محمد مقدم پور را به عنوان فرمانده جبهه دهلاویه معرفی می کند.
در حالی که چمران؛حدادی و مقدم پور را روی یک خاکریز برده بود تا جبهه را برای آن ها توضیح دهد؛سه گلوله خمپاره در اطرافشان منفجر می شود.حدادی و مقدم پور؛همان جا به شهادت می رسند؛ولی مصطفی که هنوز جان در بدن دارد به زمین می افتد.با شتاب او را سوار آمبولانس کرده و حرکت می کنند.اما گویی این بار ماجرایی دیگر است و مصطفی قرار نیست به حیات خاکی خود ادامه دهد و در بین راه به شهادت می رسد؛اما دهلاویه با نام او همیشه زنده می ماند.
|